บทที่ 16
คนจัดรถไม่ได้มีคนเดียว และคนที่รู้ว่าร้านนี้เข้าประตูหลัง ก็มักไม่ใช่คนที่นั่งกรอกข้อมูล บทนี้คือวิธีให้ทั้งทีมใช้ของชุดเดียวกัน
บทนี้ไม่มีวันตัวอย่างให้กด เพราะทีมของคุณเป็นของคุณ
ทุกอย่างที่เก็บไว้ผูกกับทีม ไม่ได้ผูกกับคน สมุดลูกค้า ชื่อบริษัท และแพ็กเกจการใช้งาน เป็นของทีม คนที่ถูกชวนเข้ามาจึงเห็นสมุดลูกค้าเดิมทันที ไม่ต้องนำเข้าอะไรเลย
ชื่อบริษัท ตอนแรกโปรแกรมเดาจากอีเมล เช่นอีเมลที่โดเมนบริษัทก็จะได้ชื่อโดเมนมา ควรแก้เป็นชื่อที่ลูกค้าเรียกจริง เพราะชื่อนี้คือชื่อที่เพื่อนร่วมงานเห็นในคำเชิญ
แพ็กเกจใช้ร่วมกันทั้งทีม ไม่ได้นับแยกคน ปริมาณการใช้งานของทีมคือก้อนเดียว
เพิ่มเพื่อนร่วมงาน ใส่อีเมลที่ทำงานของเขา แล้วกดส่งคำเชิญ เขาจะเห็นคำเชิญเมื่อเข้าใช้งานด้วยอีเมลนั้น และเลือกรับหรือไม่รับได้เอง
เรื่องแผน เรื่องต้นทุน เรื่องสมุดลูกค้า สองบทบาทเท่ากันหมด ที่ต่างมีเรื่องเดียวคือใครอยู่ในทีมและใครจ่ายเงิน จึงเป็นกล่องเดียว ไม่ใช่หน้าตั้งค่าสิทธิ์
ทีมควรมีเจ้าของที่ยังทำงานอยู่
เจ้าของที่ลาออกไปแล้วคือทีมที่ไม่มีใครเพิ่มคนใหม่ได้ ก่อนจะไป ให้ยกความเป็นเจ้าของให้คนที่อยู่ต่อ ทำในกล่องนี้ได้เลย โปรแกรมจะถามยืนยันก่อน เพราะยกแล้วยกกลับเองไม่ได้
ลูกค้าส่วนใหญ่ไม่ได้ส่งครั้งเดียว ร้านที่ส่งอาทิตย์นี้คือร้านที่จะส่งอาทิตย์หน้า การพิมพ์พิกัดกับเบอร์โทรใหม่ทุกครั้งคือการทำงานซ้ำที่ไม่มีใครควรทำ
วิธีที่เข้าท่าที่สุดคือเก็บไว้ตอนที่กำลังกรอกอยู่แล้ว ในตารางจุดส่ง แต่ละแถวมีปุ่มเก็บเข้าสมุด
เปิดสมุดจากปุ่ม โหลดข้อมูล แล้วเลือกสมุดลูกค้า
เลือกทั้งหมด หมายถึงทั้งหมดที่เห็น
ถ้าพิมพ์ค้นหาไว้ ปุ่มเลือกทั้งหมดจะเลือกเฉพาะที่แสดงอยู่ ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น เพราะ “กรองหาบางนา แล้วเอาทั้งหมด” คือเหตุผลที่ช่องค้นหามีอยู่
ช่องที่คุ้มที่สุดคือ โน้ตให้คนขับ เพราะมันเก็บของที่ปกติอยู่ในหัวคนเดียว
สี่บรรทัดนี้คือความต่างระหว่างคนขับที่ส่งได้ กับคนขับที่โทรกลับมาถาม และมันเดินทางไปกับลิงก์ของคนขับเอง คนขับใหม่ที่ไม่เคยไปร้านนี้ก็อ่านได้
ผู้ติดต่อ กับ เบอร์โทร ไปโผล่ในหน้าของคนขับเหมือนกัน กดโทรจากมือถือได้เลย ไม่ต้องโทรกลับมาที่ออฟฟิศเพื่อขอเบอร์
สามช่องนี้ไม่มีผลต่อการจัดเส้นทาง
ชื่อ ผู้ติดต่อ เบอร์ และโน้ต เป็นป้ายชื่อบนจุดส่ง ไม่ใช่เงื่อนไข ตัวจัดเส้นทางไม่เห็นมันเลย และมันก็ไม่ไปอยู่ในข้อมูลที่แอปแชตดึงมาทำ รูปตัวอย่างเวลาแชร์ลิงก์ ลิงก์ของคนขับเป็นลิงก์สาธารณะ ข้อมูลลูกค้าจึงไม่ควรไปโผล่ในนั้น
คนที่รู้เรื่องลูกค้าดีที่สุดกรอกโน้ต ไม่ต้องกรอกทีเดียวหมด กรอกไปพร้อมกับการจัดรถทุกวัน เดือนเดียวสมุดจะครบเอง
ชวนคนที่จัดรถแทนกันเวลาลา เพราะจุดที่คู่มือนี้ช่วยได้มากที่สุดคือวันที่คนที่ทำอยู่ไม่อยู่
ตั้งชื่อบริษัทให้ถูก แล้วคำเชิญที่เพื่อนร่วมงานได้รับจะดูเหมือนของจริง ไม่ใช่ของหลุด
สี่ช่องนี้เป็นฟิลด์ของจุดส่งตรง ๆ ส่งมากับจุดได้เลย ไม่ต้องผ่านสมุดลูกค้า
{
"order_id": "A-01",
"location": { "lat": 13.706, "lng": 100.601 },
"weight_kg": 80,
"volume_cm3": 160000,
"customer_name": "ร้านของชำอ่อนนุช",
"contact_person": "พี่แดง",
"phone": "081-234-5678",
"note": "เข้าประตูหลัง ก่อน 10 โมงยังไม่มีคนเปิด"
}
สี่ช่องนี้ไม่ถึงตัวจัดเส้นทาง เป็นป้ายชื่อ ไม่ใช่เงื่อนไข และไม่ไปโผล่ในแท็ก Open Graph ของลิงก์คนขับ
ก่อนหน้านี้ customer_name เคยอยู่ใน metadata
แบบนั้นยังรับได้อยู่ และตัวอย่างเก่า ๆ ในคู่มือนี้บางไฟล์ก็ยังเขียนแบบนั้น
แต่ที่ควรใช้คือฟิลด์ตรง ๆ สี่ตัวข้างบน
สมุดลูกค้าเก็บที่ฝั่งเซิร์ฟเวอร์และผูกกับทีม ไม่ได้เก็บในเบราว์เซอร์ เปลี่ยนเครื่องหรือเปลี่ยนคนก็ยังอยู่